Zwracam się z prośbą o interpretację art. 931 par. 1 i 2 oraz art. 932 par. 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. z 2014 r. poz. 121 z późn. zm.). W styczniu 2016 r. zmarł mój ojciec. Nie pozostawił testamentu. Pozostawił spadkobierców: żonę i troje synów, w tym mnie. Ja nie posiadam dzieci i jestem żonaty. Z kręgu dalszej rodziny żyje moja babcia, siostra zmarłego, jak również jeden kuzyn i jedna kuzynka. Zamierzam złożyć przed sądem oświadczenie o odrzuceniu spadku, a mama i moi bracia zamierzają przyjąć spadek z dobrodziejstwem inwentarza.
Jakie powstaną konsekwencje w przypadku odrzucenia przeze mnie spadku, w sytuacji gdy nie posiadam dzieci oraz gdy pozostali spadkobiercy przyjmą spadek? Czy na moje miejsce zostanie powołana kolejna osoba z kręgu dalszej rodziny?
Jeśli Pana ojciec zmarł w styczniu 2016 r., to spadkobiercy po nim mają 6 miesięcy na ewentualne złożenie oświadczeń o odrzuceniu spadku. Ten, kto skorzysta z tego prawa jest traktowany jakby nie dożył otwarcia spadku, a zatem jest pomijany. Jeśli nie ma Pan dzieci, ani wnuków (czyli dalszych zstępnych), to w przypadku odrzucenia przez Pana spadku, w Pana linii nie ma dalszych spadkobierców.
Jeśli żyje żona ojca i inne dzieci, to te osoby nabędą spadek jako spadkobiercy w pierwszej linii po zmarłym. Tylko bowiem, jeśli nie ma zstępnych w linii prostej, do spadku dochodzą rodzice i krewni w linii bocznej. A w opisanym przez Pana przypadku są zstępni w linii prostej po Pana ojcu i żona. I to oni będą dziedziczyć w przypadku gdyby Pan spadek odrzucił.
Jeśli bracia chcą przyjąć spadek, to ich dzieci (wnuki zmarłego) nie dochodzą do spadku. Podobnie jak nie dochodzą babcia, ciocia, kuzyni itd.
